22/11: Sunrise & paragliding @ Sarangkot

22 november 2018 - Pokhara, Nepal

(version FR ci-dessous. English version see below)


5u30, dat is het uur dat de wekker afloopt.

De ene met al wat kleinere oogjes dan de andere komt aangesloft naar de ingang van onze lodge.  En de onesies die we aantrokken voor de weddenschap met Pieter M. aan het begin van de reis (we gingen er mee getooid aan boord van het vliegtuig van Emirates), hebben ondertussen een tweede – warm – leven gekregen als alternatieve slaapzak, als lichaamswarmtebehouder tijdens ochtendlijke wandelingen en als… nee, wacht, dat krijg je straks te lezen.

Met een pillicht in de hand, zetten we de Sarangkotberg naar onze hand.
Eerst wat op onze adem trappend (we zitten hier op 1500 meter hoogte, 800 meter hoger dan Pokhara en hebben duidelijk nog niet voldoende hoogtestage achter de rug), dan steeds vlotter als berggeitjes de trappen op richting het uitkijkpunt.
We zien de contouren van de mastodonten van de Himalaya voor ons opduiken:  de Fishtail of Macchapucchere, de Annapurna 1, 2 en 3 en nog een hele reeks andere bergen die losjes boven de Alpen uitsteken.  De Himalaya begint namelijk pas daar waar de Alpen stoppen. 

Ter info, hieronder het lijstje met de 14 hoogste bergen ter wereld waarvan het overgrote deel in Nepal staat: 
1) Mt. Everest, 8.848m (in 1999 gecorrigeerd naar 8.850m) 
2) K2, 8.611m,
3) Mt. Kanchenjunga, 8.586m
4) Mt. Lhotse, 8.516m 
5) Mt. Makalu, 8.463m
6) Mt. Cho-oyu, 8.201m
7) Mt. Dhaulagiri, 8.167m
8) Mt. Manaslu, 8.163m
9) Mt. Nanga Parbat, 8.125m 
10) Mt. Annapurna I, 8.091m 
11) Mt. Gasherbrum I, 8,068m 
12) Mt. Broad Peak, 8.047m 
13) Mt. Gasherbrum II, 8.035m 
14) Mt. Shisha Pangma, 8.013m 

En zoals je kan zien en ongetwijld wist, is de Mount Everest de hoogste van allemaal.
De Nepalees Tenzing Norgay (hij zou de échte eerste man op de top zijn) en de Nieuw-Zeelander Edmund Hillary zijn de eerste 2 mensen op de top van de Everest (29 mei 1953). De berg, zoals wij hem kennen, werd genoemd naar Sir George Everest, de Surveyor General van India (1830-1843). Maar de echte naam (namen eigenlijk) zijn anders. In Nepal heet de Everest “Sagarmantha” wat “Sky Mother” betekent. En in Tibet en bij de Sherpa's heet hij “Chomolunga”, wat Tibetaans is voor “Mother Goddess of the Country”. Het moet gezegd, westerlingen zijn weinig creatief in het geven van namen als je het vergelijkt met de lyrische namen die Nepalezen en Tibetanen geven. 

Wist je trouwens dat een Nepalees recordhouder is wat het aantal keren betreft dat iemand de top van de Mt. Everest bereikt heeft ? Appa Sherpa stond al 13x op de top van de wereld. Hij is het ook die het voortouw nam bij het opruimen van de afvalberg op de Everest. Tonnen hebben ze al naar beneden gehaald, gaande van zuurstofflessen tot kleine olievuurtjes en andere rommel. 
Babu Chhiri Sherpa is dan weer diegene die het record “Langste verblijf op de top” achter zijn naam heeft staan. Op 6/10/1990 bleef hij daar 21 uur staan! Knap gedaan maar wij zullen het maar bij ons brandweerwerk houden ;-)

Waar waren we gebleven… juist ja, de zonsopgang…
Boven aan het uitkijkpunt zien we de contouren van enkele stevige kleppers in het ochtendgloren.  Daaronder echter blijken heel wat wolken te hangen en het ziet er naar uit dat de zon daar niet gaat kunnen doorbreken.  Hoewel de zonsopgang om 6u15 is, is er rond 6u40 nog steeds weinig te zien.
Velen beginnen af te zakken naar hun lodge om te gaan ontbijten, zo ook in ons team.  Maar zoals steeds wint de aanhouder en 10 minuten later is het dan toch zover:  een prachtig schouwspel van zonlicht op de besneeuwde Annapurna-keten.
Ze steken met kop en schouders boven alles uit. En zeggen dat ze, van waar wij staan, nog meer dan 60 km verwijderd zijn van ons.
Je staat ernaar te kijken, probeert het te bevatten en de gedachte vast te houden.  Het is zo’n moment dat je je klein voelt maar wel met een onovertrefbaar goed gevoel en een brede glimlach terug naar beneden wandelt om een overheerlijk ontbijtje met spiegelei te verorberen, nagenietend van iets waar velen over lazen en op foto zagen maar nu ook in levende lijve konden zien.

Rond 9u30 gaat het dan naar het schooltje “Quality of Life Nepal” dat Sabine Molemans uit het Leuvense die 22 jaar in Nepal heeft gewoond, oprichtte voor de lokale kinderen.
Daar wachten we op het team van Karmaflights. Na de briefing van gisteren bij Prem is nu het moment van de waarheid aangebroken:  9 firefighters gaan van de grond en ze gaan niet zomaar ‘even’ paragliden. Nee, ze gaan dat doen in hun… juist ja, onesie.

Ze hebben het nog nooit eerder gezien, onze Nepalese paragliders maar jawel, vanmorgen vliegen een koe (Francis), een Minion (Christophe), een lieveheersbeestje (Hilde), superman (Edward) en batman (Pieter), een gekke kip (Manu), een beer (Kurt), een wolf (Marc) en Rudolf the rednose rendeer (Chrisje) van Sarangkot naar het meer van Pokhara.
Du jamais vu !  Maar dit team is dan ook niet het eerste het beste en de humor maakt er al van bij het begin deel van uit.
Het levert weer heel wat foto’s en filmpjes op en veel stof tot napraten en nagenieten.
(je kan er meer over vinden  op onze facebookpagina ‘Firefighters 4 Nepal’.

Na de intense opleidingsweek, de dagtocht van KTM naar Pokhara en de vroege ochtendstond en de adrenaline van de duo-sprong van vanmorgen, zijn voldoende om een rustige namiddag in te lassen. Gewoon relaxen op een terrasje of aan het meer, wat slenteren langs souvenirshops, een boek lezen,… het komt allemaal aan bod in een zalig zonnige, warme en deugddoende donderdagnamiddag.

====================

Version FR du 22/11 : LEVER DE SOLEIL & PARAPENTE A SARANGKOT

Pokhara, Népal...

5h30, l’heure où les réveils sonnent.
L’un aux yeux un peu moins ouverts que l’autre arrive en traînant les pieds à l’entrée de notre lodge. Et les
« onesies » que nous avions enfilés pour le pari avec Pieter M. au début du voyage (nous sommes montés ainsi à bord de l’avion d’Emirates) ont entre-temps trouvé une deuxième vie (pleine de chaleur) comme sac de couchage alternatif, comme body-warmer lors de balades à l’aube blême et comme...non, attendez... vous le lirez plus tard.

Une torche à la main, nous gravissons le Sarangkot. Au début, le souffle manque un peu... (nous sommes ici à 1.500 m d’altitude – 800 m plus haut que Pokhara et nous manquons encore clairement d’adaptation à l’altitude), puis comme des chèvres de montagne, nous montons de plus en plus facilement les marches qui mènent au point de vue.

Nous voyons surgir devant nous les contours des mastodontes de l’Himalaya : le Fishtail (Queue de Poisson) ou Macchapucchere, les Annapurnas 1, 2, 3 et toute une série d’autres montagnes qui dépassent de « haut » les Alpes. L’Himalaya commence en fait là où s’arrêtent les Alpes.

Pour info, voici la liste des 14 plus hautes montagnes du monde dont la majorité se trouve au Népal : 1) Mt. Everest, 8.848 m (corrigé en 1999 à 8.850 m)
2) K2, 8.611 m
3) Mt. Kanchenjunga, 8.586 m

4) Mt. Lhotse, 8.516 m
5) Mt. Makalu, 8.463 m
6) Mt. Cho-oyu, 8.201 m
7) Mt. Dhaulagiri, 8.167 m
8) Mt. Manaslu, 8.163 m
9) Mt. Nanga Parbat, 8.125 m 10) Mt Annapurna I, 8.091 m 11) Mt. Gasherbrum I, 8.068 m 12) Mt Broad Peak, 8.047 m
13) Mt. Gasherbrum II, 8.035 m 14) Mt. Shisha Pangma, 8.013 m

Comme vous pouvez le voir et le saviez certainement, l’Everest est la plus haute de toutes.
Le Népalais Tenzing Norgay (il serait en fait le premier à être arrivé au sommet) et le Néo-Zélandais Edmund Hillary sont les 2 premiers à être arrivés au sommet de l’Everest (le 29 mai 1953). La montagne, telle que nous la connaissons, porte le nom de Sir George Everest – Surveyor General des Indes (1830-1843). Mais le vrai nom - les vrais noms en fait – sont différents. Au Népal, l’Everest s’appelle « Sagarmantha » ce qui signifie « Mère du Ciel ». Au Tibet et chez les Sherpas, il s’appelle « Chomolunga » - « Déesse Mère du Pays ».
Les Occidentaux manquent de créativité en matière de noms quand on compare ces derniers aux termes lyriques utilisés par les Népalais et les Tibétains.

Saviez-vous qu’un Népalais détient le record du plus grand nombre d’arrivées au sommet de l’Everest ? Appa Sherpa est déjà arrivé 13 fois sur le toit du monde. C’est également lui qui a lancé la campagne de récupération des déchets laissés sur l’Everest. Des tonnes de déchets ont déjà été descendues, allant des bouteilles d’oxygène jusqu’aux petits réchauds à pétrole.

Quant à Babu Chhiri Sherpa, il détient le record du « Plus long séjour au sommet ». Le 6/10/1990, il y est resté 21 heures !
Belle performance, mais nous nous limiterons à notre travail de pompiers.

Où en étions-nous restés ? C’est ça, au lever du soleil...
En haut, au point de vue, nous voyons les contours de solides gaillards dans la lueur du matin. Mais dans le bas, de nombreux nuages sont présents et il semble que le soleil ne pourra pas les traverser. Bien que le lever du soleil soit à 6h15, on ne voit toujours pas grand-chose à 6h40.
Beaucoup commencent à regagner leur lodge pour le petit déjeuner – également dans notre groupe. Mais comme toujours, le persévérant remporte la partie... et 10 minutes plus tard, ça y est ! Un magnifique spectacle : la lumière du soleil sur la chaîne enneigée des Annapurnas.
Ils dominent le tout de la tête et des épaules. Et dire qu’ils se trouvent à plus de 60 km de l’endroit où nous sommes. On est fascinés, on essaie de comprendre et de fixer la pensée. C’est un de ces moments où l’on se sent

tout petit... mais où l’on redescend avec un sentiment de grand bonheur et un large sourire pour prendre un délicieux petit déjeuner avec des œufs au plat et jouir à postériori d’une chose que beaucoup ont lue, ont vue sur photo... mais que nous avons vue en réalité.

Vers 9h30, cap sur la petite école « Quality of Life Nepal » fondée par Sabine Molemans, une Louvaniste qui a vécu 22 ans au Népal, pour les enfants du village.
C’est là que nous attendons l’équipe de Karmaflights. Après le briefing d’hier chez Prem, le moment de vérité est arrivé : 9 combattants du feu vont décoller et ils ne vont pas « simplement » faire du parapente. Non, ils vont le faire dans leur... oui, oui... « onesie ».

Jamais nos parapentistes népalais n’ont vu cela... mais oui, ce matin une vache (Francis), un Minion (Christophe), une coccinelle (Hilde), Superman (Edward) et Batman (Pieter), une poule cinglée (Manu), un ours (Kurt), un loup (Marc) et Rudolf le renne au nez rouge (Chrisje) vont voler de Sarangkot vers le lac de Pokhara.
Du jamais vu ! Mais cette équipe n’est pas n’importe laquelle et l’humour y règne depuis le début. Cela promet de nombreuses photos et des petits films qui alimenteront les conversations. (Consultez donc notre page Facebook ‘Firefighters 4 Nepal’.

L’intense semaine de formation, la journée de route de Katmandou à Pokhara et le lever à l’aube et l’adrénaline du « saut en duo » de ce matin nous font savourer un après-midi de calme et de quiétude. Détente sur une petite terrasse ou au bord du lac, flâner dans les boutiques de souvenirs, lire un livre... Quel magnifique jeudi après-midi chaud et ensoleillé.



=====================

ENGLISH VERSION: 22/11: Sunrise & paragliding @ Sarangkot

5:30 AM. That's the time our alarm clocks are buzzing.

One after the other, in varying degrees of wakefulness, arrives at the entrance of the lodge. The onesies which we acquired for our bet with Pieter M. at the start of our trip (we wore them boarding the Emirates airplane), have been repurposed as alternative sleeping bags, as body-heat-retainers during morning walks and as... no, we'll get to that later.

Flashlight in hand, we set out to our conquest of mount Sarangkot. At first, our breathing is rather shallow (we're 1500 metres above sea level here, 800 metres higher than Pokhara, and we haven't had much time to adjust), but with ever more ease our small pack of mountain goats ascends the stairs to the lookout. The contours of some of the Himalayan giants appear before us: The Fishtail of Macchapucchere, the Annapurna 1, 2 and 3, as well as a host of other mountains that would easily overshadow the Alps. This is no wonder, as the Himalayas only start at the heights at which the Alps top out.

For your information, here's the list of the fourteen highest mountains in the world, most of which are in Nepal:

1) Mt. Everest, 8.848m (corrected to 8.850m in 1999) 
2) K2, 8.611m,
3) Mt. Kanchenjunga, 8.586m
4) Mt. Lhotse, 8.516m 
5) Mt. Makalu, 8.463m
6) Mt. Cho-oyu, 8.201m
7) Mt. Dhaulagiri, 8.167m
8) Mt. Manaslu, 8.163m
9) Mt. Nanga Parbat, 8.125m 
10) Mt. Annapurna I, 8.091m 
11) Mt. Gasherbrum I, 8,068m 
12) Mt. Broad Peak, 8.047m 
13) Mt. Gasherbrum II, 8.035m 
14) Mt. Shisha Pangma, 8.013m 

As you can see, and undoubtedly know, Mt. Everest is the highest of them all. On the 29th of May 1953, the Nepali Tenzing Norgay (considered the very first man to reach the top) and New-Zealand's Edmund Hillary were the first to ever set foot at its top. The name (as we know it) was taken from Sir George Everest, Surveyor General of India from 1830 to 1843. The local names, however, are different. In Nepal, the mountain is called "Sagarmantha", which translates to "Sky Mother". The Tibetans and Sherpas refer to it as "Chomolunga", meaning "Mother Goddess of the Country". It must be said that, compared to the lyrical names of the Nepalis and Tibetans, western names seem rather uncreative.

By the way, did you know that it's a Nepali who holds the record for reaching the top of Mt. Everest the most amount of times? Appa Sherpa made it to the top of the world no less than 13 times already. It was him, too, who took the initiative of cleaning up all the waste that had gathered on the mountain. Tons of it were collected, ranging from air cylinders to small oil fires and other junk. Babu Chhiri Sherpa is the one who holds the record for "longest stay at the top". On the 6th of October 1990 he spent 21 hours there. Great feat, but we'll stick to firefighting thank you very much. ;-)

Where were we... Right, the sunrise... At the lookout we start to see the outlines of a few massive giants in the first light of dawn. Beneath them, however, there appear to be a good number of clouds and it remains to be seen whether the sun will be able to break through them. At 6:40 AM, thirty minutes after sunrise, it doesn't look like we're going to see any of the spectacle we were hoping for. Many start to return to the lodge to have their breakfast, but as always patience is rewarded. Ten minutes later we are treated to an amazing display of sunlight touching upon the snowy Annapurna range. They tower out above the surrounding landscape. Even from a distance of 60 km, as we're told that's how far away they are from our position. You stand there looking at it, trying to grasp it, and once you do to try to hold on to the thought. It's one of those moments in life which leaves you feeling very small. But it also leaves you with an incomparable feeling and a broad smile as you make your way back down for a scrumptious breakfast with eggs sunny-side up, all the while reminiscing of something many of us had read about or seen pictures of, but were now able to actually experience.

At about 9:30 we make our way to the small "Quality of Life Nepal" school, which was founded to the benefit of local children by Sabine Molemans from the Belgian city of Leuven, who lived in Nepal for 22 years. There, we wait for the Karmaflights team. After Prem's briefing yesterday, this is the moment of truth: nine firefighters are about to take flight and they're not "just" going paragliding. Oh no, they're going to do so in their... right, their onesies.

In what was a first for our Nepali paragliding friends, this morning a cow (Francis), a minion (Christophe), a lady bug (Hilde), superman (Edward), batman (Pieter), a weird chicken (Manu), a bear (Kurt), a wolf (Marc) and Rudolph the Red Nosed Reindeer (Chrisje) glide their way down from Sarangkot to the lake of Pokhara. A true sight to behold! But is not just any team and the humour has been a part of it since day one. The whole experience leaves us with many photos, movie clips and things to talk and reminisce about. Find out more at our facebook page: Firefighters 4 Nepal.

After the intense week of training, the day's journey from KTM to Pokhara and the early rise and adrenaline of the paragliding today inspire us to have a leisurely afternoon. Just relax at a terrace or by the lake, stroll along the gift-shops, read a book,... it's all part of a sunny, warm and enjoyable Thursday afternoon.

===============

Maak je reisblog advertentievrij
Ontdek de voordelen van Reislogger Plus.
reislogger.nl/upgrade

2 Reacties

  1. Meeuw:
    26 november 2018
    Jullie zijn allen super helden, sterk moedig en nog grappig ook,
    geniet nog het is bijna voorbij,al zullen wij blij als jullie veilig landen.
  2. Tess Duthoy:
    26 november 2018
    Eenmaal terug in ons kleine landje zal het ‘afkicken’ worden na zoveel schitterende momenten in Nepal.... en stof tot nadenken zullen de teamleden wellicht ook wel mee naar huis nemen.